Ben şişmanım. Hatta obez bir bireyim. Şu an 126.8 kiloyum ve buna artık bir dur demenin zamanı geldi. Eğer bu yolculukta benimle birlikte olmak isterseniz. bu blogda sizlere zayıflama sürecimi anlatacağım. Umarım bu yolda sizlere de bir faydam dokunur.
Aslında en ağır çektiğim kilom bu değil. Zamanında tartılar 141 kiloyu bile gördü. Bir süredir 141'den 119'a doğru yavaş yavaş ama kararlı bir şekilde düşmekteydim. Ancak bazı arkadaşlarım beni ziyaret ettiler ve evimde iki hafta misafir oldular. Bu süreçte her akşam onlarla yemeğe çıktık ve ben maalesef 126'ya dek yükseldim. Ancak her şerde bir hayır varmış derler: aldığım ekstra 7-8 kilo bana neden zayıflamam gerektiğini tekrar hatırlattı ve beni bu yola tekrardan soktu.
Fazla kilo demek vücudu fazladan yormak demek. Her hareketi daha da zor yapmak demek. Hantallık ve sonuç olarak tembellik demek. Oysa zayıflarken verdiğim her kiloyla beraber giderek hafiflediğimi hissediyordum ve her gün daha da mutlu oluyordum. Şimdi tekrardan o yola girmek istiyorum. Başkaları için değil. Kendim için. Mutlu olmak için. Hafif olmak için. Üstümdeki ölü toprağını atmak için. Ve her şeyden önemlisi SAĞLIK için. Bu dünyaya bir daha gelmeyeceğim. Elimdeki bu tek seferi hakkını vererek yaşamaya çalışacağım.
Bu yolda zorlanacağımı biliyorum. Kolay değil. Konuştuğum bir kaç kilo hiç değil. Yarımı vermek istiyorum. Çok zorlanacağım. Bazı günler vazgeçeceğim. Bazı günler bugün diyet yapmak istemiyorum diye ağlayacağım. Ama ertesi gün tekrardan yoluma devam edeceğim. Çünkü bunu yapabilirim. İnsan neler neler yapıyor istediğinde. Önemli olan bunu başarmayı isteyip bu yolda devam etmek. Önemli olan bezmemek. Bu makyaj gibi tek seferlik bir şey değil. Bir günde sonuca ulaşılamıyor maalesef. Bu bir yaşam biçimi. Her günüm bu yolda geçecek. Ve bir gün hedefime ulaşacağım. Bir gün bu yağ torbasının içinde saklı kalmış içimdeki bana ulaşacağım. Ben bunu biliyorum ve bunun için çaba gösteriyorum. Siz de bana katılmaz mısınız?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder